Achter de schermen bij het Scuderia Ferrari Formule 1 team

Een jongensdroom die uit is gekomen.

Formule 1 is Ferrari, een mythe!

Toen ik thuis kwam van Dubai (Dubai blog komt eraan!) had ik het gevoel dat ik naar Italië moest. Maar waar ga je dan naartoe in Italië? Naar Bologna natuurlijk, voor de heerlijke traditionele pasta bolognese! Voor mijn verblijf in Bologna had ik het I Portici Hotel geboekt. Eenmaal daar aangekomen voelde ik mij gelijk als een vis in het water. De cultuur, het eten, de mensen, echt ongekend!

En dan durven mensen te zeggen dat Italianen chaotisch zijn, not! Italianen zitten vol met passie, dat mag je niet vergelijken met paniek, verwarring of wat ook. Passie is een gevoel, liefde, toewijding voor zaken die dicht bij het hart liggen. De Italianen hebben voor zowat alles een passie, zo mooi om van dichtbij mee te mogen maken en te voelen. Het weer is heerlijk, zo’n 20 graden, en de dagen vliegen voorbij!

De positieve energie nam me mee in vervoering, en ineens flitst de naam Ferrari voorbij in mijn hoofd. Ik gelijk naar Google maps om te zien hoe ver het rijden is van Bologna naar Maranello, het Ferrari museum. Het blijkt maar een kleine 50 kilometer te zijn! Taxi besteld en hop naar Maranello! Onderweg daar naartoe voelde ik niks meer. Compleet lamgeslagen door mijn eigen idee om naar Ferrari te gaan. Toen pas begreep ik wat Formule 1 voor mij in zoverre heeft betekend in mijn leven. Ik volg de Formule 1 vanaf 1985 ongeveer, en daardoor heb ik de meest legendarische momenten in de Formule 1 bewust meegemaakt. Ik heb het geluk gehad dat ik meerdere Grand Prix heb mogen bijwonen. Ik was erbij in Brazilië 2007 toen Kimi Räikkönen wereldkampioen werd namens Ferrari! Kimi is de meest recente kampioen van Ferrari. En dan zit je nu ineens in een taxi naar Maranello! Voor mij als individu vielen er veel Formule 1 fan stukjes op zijn plaats. Ik kon mijn geluk niet op! Het ritje van 50 kilometer voelde aan alsof de tijd stil stond. Voor het eerst sinds een zeer lange tijd voelde ik me als een kind. Ook dat was een onbeschrijfelijk gevoel.

Eenmaal aangekomen bij het Ferrari museum leefde ik helemaal in een bubbel. De rit er naartoe heeft mij genoeg gelegenheid gegeven om na te denken over alles wat Ferrari is en betekend. Een mythe.

De tijd vliegt dan ineens weer wel op het moment je door het museum loopt. De collectie Ferrari’s is haast niet voor te stellen. De complete geschiedenis van Ferrari uitgestald over drie verdiepingen! Coureurs die voor Ferrari wereldtitels hebben behaald zijn legendes, en zo worden zij ook herinnerd. Ik kan me nu ook goed voorstellen waarom het merendeel van de Formule 1 coureurs graag een keer voor het “rode team” uit zou willen komen.

Toen ik alles zo’n beetje had gezien, liet ik Ferrari een taxi bestellen met als volgende bestemming het Ferrari Formule 1 team. Ik dacht bij mezelf waarom niet, ik kan op zijn minst proberen om binnen te komen. Voorbij de receptie geraakte ik niet, maar dat was ook niet zo moeilijk, achteraf. Op het moment dat ik daar was, waren ze bij Ferrari de auto in aan het laden om te verschepen voor de test weken in Barcelona. Het maakte me ook helemaal niet uit, want ik had de dag van mijn leven gehad in het museum, en ik was weer eens buiten de comfort zone getreden door out of the blue naar de Scuderia te rijden. Ik besloot om met mijn hoofd vol nieuwe ervaringen, en gevoelens richting het hotel te gaan.

Het wordt avond en ik had nog een uitnodiging liggen van het restaurant in het hotel. Ik besloot om daar gebruik van te maken na een dag vol met fantastische ervaringen. Tijdens eerdere dagen van mijn verblijf had ik namelijk woorden gehad met de chef-kok. Dit ging over een afspraak die ik met hem had, om zijn keuken live te streamen op Twitch. Emanuele (de chef-kok) was een half uur te laat op onze afspraak, en dat trok ik heel erg slecht. Emanuele is achteraf een erg gesloten en een ietwat onzeker persoon in het dagelijkse leven, waardoor hij dicht klapte. Garçon Roberto sprong voor hem in de bres. Uiteindelijk zijn we er uitgekomen en wat blijkt? Emanuele is een Michelin Ster chef kok! Vooraan in de 30 en een ster verdiend, wauw!

Het is inmiddels 8 uur en ik naar het restaurant toe. Via de hotel lobby loop ik het restaurant binnen, en Roberto ontvangt mij met een broederlijke knuffel. Een oprechte knuffel! Ik krijg een mooie tafel aangeboden, en Roberto drukt mij op het hart, dat Emanuele zijn stinkende best gaat doen om mij te verbluffen met de gerechten, en met name de smaak er van. Schijnbaar heb ik tijdens onze aanvaring een snaar geraakt die Emanuele motiveerde om het beste uit zichzelf te toveren. Ik had het eerder al over de Italianen en passie, nou dit 10 gangen Michelin ster menu overtrof echt elke verwachting! Mijn smaakpapillen raakte verdwaald in een overdosis ongekende mix van exotische warm/koude smaken! Het hoofdgerecht is Emanuele zelf komen brengen, en voor mij was dat het perfecte moment hem te bedanken voor wat hij mij had gegeven aan eten. Een van de primaire behoeftes van de mens, voedsel, maar dan van een kwaliteit die ik nog nooit op had.

Na dat het restaurant gedeelte gesloten was, heb ik samen met Emanuele, en Roberto nog een drankje gedaan. Gezellige gesprekken over het leven in Italië. De avond was een succes!

Ik ben nog enkele dagen in Bologna gebleven om de keuken “in bedrijf” van Emanuele live te streamen op Twitch. Het live streamen van de werking in zo’n keuken was geweldig om te doen. Nog mooier was het om als Jack zijnde tussen het team wat het restaurant draait te mogen lopen. En dan heb je nog het feit dat Emanuele als chef-kok zijn keuken voor je open stelt voor een live stream. Over out of the box gesproken! Het was werkelijk een fantastische tijd in Italië! Echter is er een tijd van komen en een tijd van gaan. De tijd van gaan was gekomen. Een ding heb ik niet op in Bologna.. Spaghetti Bolognese.

Toen ik eenmaal thuis aan kwam zag ik sporen van inbraak. Binnen trof ik een overhoop gehaald huis aan, maar verder niks weggehaald, alleen de microfoon waar ik mee streamde. Vervolgens de politie gebeld, langs laten komen, en de zaken met hen afgehandeld. Verzekering, en slotenmaker gebeld voor een nieuw slot. Op dat moment heb ik er al weer zo’n 4 weken reizen erop zitten. Dubai, en Italië. 2 uur later zat ik weer in de taxi onderweg naar Amsterdam. Ik had besloten dat ik geen zin had om thuis te zijn. Ik wist ook niet waar ik naartoe wilde. Ik kon het gevoel van de inbraak niet plaatsen tussen alle positieve gevoelens die ik al weken had gevoeld. Onderweg naar Amsterdam heb ik besloten om te crashen in het CitizenM hotel. Daar ben ik 3 dagen geweest, en heb ik me uitstekend vermaakt aan de bar met andere mensen die op doorreis waren. Allerlei nationaliteiten, en verschillende meningen, fantastisch gewoon! Op dag drie wordt ik wakker, en ik wist nog steeds niet waar ik heen wilde. Uiteindelijk heb ik een vriendin gebeld en haar gevraagd wat zij zou doen.

Biertje!?

Zij gaf mij de tip om naar Portugal te gaan. Vervolgens heb ik een ticket geboekt en ben ik in het vliegtuig gestapt naar Algarve, Faro in Portugal. In de avond kwam ik aan in Portugal. Het weer nog altijd prachtig, en daarom besloot ik rustig buiten op het vliegveld even een sigaret te roken. Ik was mijn aansteker vergeten, dus ik vraag aan een politie agent om vuur. Hij steekt mijn sigaret aan, en hij pakt er zelf ook een (nadat hij mijn aanbod had geweigerd). Ik raak met de beste man in gesprek over Portugal, Cristiano Ronaldo, en nog wat onderwerpen van gesprek. Sigaret was inmiddels op, ik bedank “Oom agent”, en ik pak een taxi naar mijn hotel.

In Portugal heb ik niet veel gedaan, maar wel heerlijk genoten van het weer en de omgeving. De mensen zijn er zo vriendelijk, en oprecht. Het hotel was echt waanzinnig mooi! Een oud opgeknapt kasteel, wat commercieel nog niet zo bekend is.

Op een gegeven moment zit ik lekker aan een koud glas Carlsberg bier, te scrollen door de foto’s op mijn telefoon. Ohja denk ik bij mezelf, het testen voorafgaand aan het Formule 1 seizoen in Barcelona is ook deze week. Ik kwam erop omdat ik de foto’s van mijn bezoek aan het Ferrari museum aan het bekijken was. Ik bel gelijk mijn maat David op. Ik zeg weet je wat ik ga doen? Ik ga kijken of ik door kan vliegen vanuit Portugal naar Barcelona om aanwezig te zijn bij de eerste testweek. Dat rechtstreeks vliegen, dat kon simpelweg niet. Ik moest vanuit Portugal naar Rotterdam, om vervolgens door te kunnen vliegen naar Barcelona, Spanje. Dat was zo geregeld, en de tickets heb ik gelijk geboekt. Het is die dag 16 februari en de 18e vlieg ik de route naar Spanje. De 19e begint de eerste testweek voor de Formule 1 teams. Inmiddels zijn we een klein uurtje verder en bedenk ik me dat er meerdere opties zijn om het testen bij te wonen. Er zijn circuit kaarten, paddock kaarten, en guest kaarten. Ik had natuurlijk nog een Ferrari roes in mijn systeem zitten door mijn bezoek aan Maranello, daarnaast had ik ook een heerlijk Italiaans 10 gangen Michelin ster menu op. Zoveel Italiaanse invloeden waren er nog aanwezig toen ik besloot om naar Barcelona af te reizen. Ik de stoute schoenen aangetrokken, het internet op voor het telefoonnummer van Ferrari. Bij Ferrari kom ik in contact met de Italiaanse Francesca. Zij is mede verantwoordelijk voor de “hospitaliteit” bij Ferrari. Zij draagt samen met een team van 5 mensen zorg voor de klanten, partners, of andere gasten die aanwezig zijn in de paddock bij Ferrari. Een hele aardige jongedame. Voor mij was het de meest ultieme jongensdroom om eens te gast te zijn bij het legendarische Scuderia Ferrari Formule 1 team. Bij navraag zijn de guest kaarten “gewoon” te koop. Voor 1200,- Euro ben je een dag te gast bij Ferrari. Het is een sloot geld, maar ik besloot om het toch te doen!

De 18e ben ik in het vliegtuig gestapt, onderweg naar Barcelona!

Wordt Vervolgt.

Jack

%d bloggers liken dit: